Uprzedzam, nie znalazłam żadnych adekwatnych napisów, zresztą sam film też ledwie znalazłam. Ale to zagubiony debiut De Palmy, prawdziwy rarytas i czy ktoś go obejrzy czy nie zamierzam ocalić go od kolektywnego zapomnienia. Zresztą jestem przekonana, że wartość werbalna ustępuje wizualnej, i z powodzeniem można skupić się na walorach estetycznych, to w końcu De Palma do diabła! Dla wymagających na piątkowy wieczór. Pozdrawiam!
O rany, wiele razy się zastanawiałem czy kiedykolwiek będzie dane mi obejrzeć ten film. Jestem wielkim fanem De Palmy, uważam go za jednego z najlepszych i najbardziej niedocenionych artystów kina (poza Francją, gdzie Cahiers du Cinema go umieszczają w topkach). Będzie oglądane w najbliższy weekend. Dzięki za ten wrzut!
Odpowiedz
anonim29(*.*.234.29)2026-04-07 23:47:05+1
@Freud_is_out_and_Foucault_is_in: Niedoceniany? Pewnie dlatego, że oskarża się go o plagiaty. Brian de Palma chce po prostu wszystko zrobić lepiej. Najczęściej nie do końca rozumie, o co chodziło w pierwowzorze. Przy scenie z wózkiem w "Niedotykalnych" śmiałem się parę minut. Nawet ta lalka w wózku była śmieszna.
Odpowiedz
anonim29(*.*.234.29)2026-04-08 00:43:41+1
@Freud_is_out_and_Foucault_is_in: Wytłumaczenie jest pewnie proste. Brian ozdobia swoje wytwory różnymi ściągniętymi atrakcjami na zasadzie cyrkowego numeru. Na końcu i tak każdy ma zobaczyć, że to De Palma! Tylko on tak potrafi! Czyż nie na tym polega pop? Sontag by powiedziała, że to "camp"...
Odpowiedz
Wyszukiwanie odpowiedzi..
