W Senegalu coraz bardziej czujemy się winni temu, że nie czujemy się winni za niewolnictwo
Tak wiem... brzmi skomplikowanie i takie dla nas jest. Temat jest kontrowersyjny, zdania podzielone więc wybraliśmy się na Wyspę Niewolników, żeby to zrozumieć i poczuć na własnej skórze. Biali odwiedzający miejsca upamiętniające historię i tragedię niewolnictwa w Afryce, jak np. Gorée w Senegalu opisują jak ogromne wrażenie na nich wywarła. Postanowiliśmy popłynąć na Gorée, by sprawdzić jakie emocje u nas spowoduje odwiedzenie tak kultowego miejsca. Musimy szczerze przyznać, że na nas nie wywołała dużego wrażenia. Wyspa jest piękna przyrodniczo, nawet architektura nam się podobała, ale miejsca kultu nie wywarły na nas większych emocji. Owszem współczujemy Afrykanom, ale Polacy nie brali udziału w kolonizacji tego kontynentu ( chociaż 3x próbowaliśmy...) Dlatego inaczej do tego podchodzimy i być może nasze emocje różnią się od emocji Portugalczyków, Francuzów, Hiszpanów, czy Brytyjczyków. Być może dlatego, kiedy Senegelaczycy żebrają prosząc o pieniądze, jedzenie czy prezenty z Europy, nie czujemy potrzeby dawania im czegokolwiek. Nie dlatego, że nie mamy empatii, ale dlatego, że nie czujemy się winni tej tragedii, ani nie uważamy, że nasze dary w czymkolwiek im pomogą. My mamy swoje tragedie, tak jak rozbiory Polski i obie wojny światowe, których skutki odczuwamy po dziś dzień. Oni tego nie rozumieją, tak jak my nie rozumiemy, dlaczego wrzucają nas do jednego worka z Europejczykami, którzy faktycznie w temacie niewolnictwo mają dużo za uszami i próbują zagłuszyć przeszłość i wyrzuty sumienia pomocą w postaci prezentów.
Najbardziej daje do myślenia brak informacji o tym, kto tak na prawdę czynił ludzi niewolnikami i sprzedawał ich białym.
Wyszukiwanie odpowiedzi..
