Bounty Killer to produkcja, do której trzeba podejść z odpowiednimi oczekiwaniem – szukanie tutaj głębi psychologicznej, drugiego dna czy wybitnego aktorstwa mija się z celem, bo film Henry’ego Saine’a od początku miał być jedynie bezpretensjonalną, krwawą laurką dla niszowego kina exploitation i komiksów. Główną słabością filmu jest jego scenariusz. Choć sam pomysł wyjściowy (świat zniszczony przez korporacje, w którym łowcy nagród polują na prezesów) ma świetny potencjał na ostrą satyrę społeczną, twórcy spłycili go do maksimum. Historia bywa chaotyczna, momentami się dłuży, a dialogi bywają drętwe i schematyczne. Podobnie nierówna jest gra aktorska – o ile męska część obsady (w tym Matthew Marsden) wypada dość sztywno i nienaturalnie, a znane nazwiska (Gary Busey, Kristanna Loken) grają jedynie ledwo zauważalne epizody w tle, o tyle film ratuje Christian Pitre jako Mary Death. Aktorka wnosi na ekran autentyczną charyzmę, energię i świetnie radzi sobie w scenach akcji. To właśnie strona realizacyjna jest największym promykiem nadziei tej produkcji. Zamiast wszechobecnego dziś, taniego CGI, reżyser postawił na klasyczne rzemiosło : prawdziwe kraksy samochodowe na pustyni, fizyczne popisy kaskaderów i tradycyjną charakteryzację gore. Całość ubrano w bardzo konsekwentną, przerysowaną stylistykę z nasyconymi barwami i kreatywnymi, postapokaliptycznymi kostiumami, co nadaje filmowi unikalny, komiksowy klimat w stylu Mad Maxa czy gry Borderlands.
Bounty Killer to film przeciętny, rzemieślniczo sprawny, ale scenariuszowo pusty. Jeśli szukasz w kinie Sztuki i intelektualnej głębi – wynudzisz się i poczujesz stratę czasu. Jeśli jednak zaakceptujesz konwencję głośnego, przerysowanego kina klasy B zrobionego „z sercem” i efektami praktycznymi, dostaniesz poprawnie zrealizowaną, krwawą rozrywkę na jeden wieczór.
Ocena: 5/10 (typowy średniak w swojej kategorii).
Odpowiedz
Wyszukiwanie odpowiedzi..
