Księżyc ma tę przewagę nad większością ciał niebieskich, że mamy go niemal na wyciągnięcie ręki. Paradoks tkwi w tym, że racjonalnie badamy go zaledwie od paru setek lat. Do kupienia: https://www.atticus.pl/pl/product/112724-rycina-1696-Christophori-Lochner-Genuina-Corporis-Lunaris-Facies-Ksiezyc Ten miedzioryt z 1696 roku pokazuje moment, gdy astronomia dopiero uczyła się opisywać jego powierzchnię. Georg Christoph Eimmart przedstawił Genuina Corporis Lunaris Facies czyli Rzeczywisty wygląd powierzchni Księżyca na podstawie obserwacji własnej podczas opozycji 11 marca 1694 roku, z uwzględnieniem libracji. Fascynuje Cię historia poznawania kosmosu? Zasubskrybuj nasz kanał pokazujemy zabytki dawnej astronomii. Rycina ukazała się w dziele Johanna Zahna Specula physico-mathematico-historica w Norymberdze w 1696 roku. Wokół mapy widzimy fazy Księżyca, zaćmienie i łacińskie komentarze. To świadectwo epoki, w której po Koperniku niebo stawało się przedmiotem pomiarów. Karta jest jednocześnie źródłem do historii astronomii (w tym selenografii) i efektownym dziełem dawnej grafiki. I naprawdę chaciałbym wiedzieć, czy Eimmart zdołałby pojąć, dlaczego współczesne mocarstwa chcą przejąć księżyc i jego zasoby na własność. Zapraszamy na stronę www.atticus.pl do działów: ryciny, fizyka, astronomia oraz grafika artystyczna i rysunek. Zakochaj się w antykwariacie.
Wyszukiwanie odpowiedzi..
