Marek Hłasko nie poświęcił Ukraińcom żadnych większych publicystycznych czy literackich rozważań. W swojej twórczości odniósł się do nich w sposób epizodyczny, wspominając ich negatywne, niezwykle brutalne zachowania podczas tłumienia Powstania Warszawskiego w 1944 roku.Jedyny szerzej znany i cytowany fragment pochodzi z opowiadania „Drugie zabicie psa” (wydanego w paryskiej „Kulturze” w 1965 r.):Wojenne wspomnienia: Pisarz przywołał w nim wstrząsające obrazy z Warszawy. Opisał zbrodnie i bestialstwo, których dopuszczali się tam ukraińscy żołnierze formacji kolaboranckich służący pod niemieckim dowództwem.Kontekst historyczny: Hłasko pisał o tych wydarzeniach przez pryzmat wojennej traumy i okrucieństwa, którego był bezpośrednim świadkiem jako nastolatek.Więcej informacji i analizę historyczną tamtych realiów odnajdziesz w opracowaniach historycznych dotyczących Ukraińców w Powstaniu Warszawskim oraz szerszego kontekstu publikacji w Kulturze Paryskiej.
Odpowiedz
anonim240(*.*.239.240) 2026-06-17 18:17:210
mając parcha za właściciela, " usa" naszego kraju, co my możemy sobie tutaj popierdolić, poprzedni właściciel Polski byłby dla nas o wiele lepszy w dzisiejszych czasach, ale "zachód piniondze" "lepsze", wartości i moralość poszła w pizdu, to mata , mamy
Odpowiedz
Wyszukiwanie odpowiedzi..
