Portret jednego z najważniejszych reżyserów niemieckiego kina współczesnego. Opowieść o twórcy, który całe życie artystyczne poświęcił poszukiwaniu niemieckiej tożsamości i rozliczeniu z trudną przeszłością swojego narodu.
Volker Schlöndorff: W rytmie bębna, czyli Blaszany bębenek
Największym sukcesem w karierze Volkera Schlöndorffa okazała się adaptacja słynnej powieści Güntera Grassa Blaszany bębenek z 1979 roku. Film ten przyniósł reżyserowi najwyższe uznanie w światowym kinie, zdobywając zarówno Oscara, jak i Złotą Palmę na festiwalu w Cannes. W jednej z głównych ról wystąpił Daniel Olbrychski, a sama adaptacja stała się jednym z najważniejszych dzieł kina niemieckiego.
Adaptacje literatury
Schlöndorff chętnie sięgał po literaturę, tworząc wybitne adaptacje dzieł najważniejszych pisarzy. Scenariusz Nagłego bogactwa biednych ludzi z Kombach napisał z żoną, aktorką i reżyserką Margarethe von Trotta. Ich wspólnym dziełem była także znakomita adaptacja powieści Heinricha Bölla Utracona cześć Katarzyny Blum wyjątkowo ostry atak na fałszywie pojmowaną wolność prasy. Równie głośno mówiono o jego próbie zmierzenia się z prozą Prousta w filmie Miłość Swanna.
Krytyczne spojrzenie na Niemcy
Filmy Volkera Schlöndorffa często krytycznie odnosiły się do niemieckiej rzeczywistości, niezależnie od tego, czy realizowane były w otoczeniu historycznym, czy współczesnym. Reżyser w swoich dziełach nieustannie pyta o niemiecką tożsamość, przyczyny pojawienia się nazizmu i tropi ślady, jakie ta ideologia pozostawiła w narodzie niemieckim. Kolejne ważne adaptacje to Homo Faber według Maksa Frischa, Śmierć komiwojażera według Arthura Millera ze znakomitą rolą Dustina Hoffmana, czy Król Olch na podstawie Tourniera.
Wyszukiwanie odpowiedzi..
