Hebrajczyku:
Współczesne wydania KJV są najczęściej zgodne z kanonem protestanckim. Jednak niektóre wydania uzupełniano też o tzw. księgi deuterokanoniczne, uznawane przez protestantów za apokryfy, skąd też pochodzi oznaczenie tych edycji, jako „with Apocrypha”.
W oparciu o KJV w 2021 ukazała się tzw. Biblia Trumpa.
Podstawą do tłumaczenia edycji z apokryfami (With Apocrypha) była Septuaginta z Poligloty antwerpskiej. Posiłkowano się łacińską Wulgatą.
Mam wątpliwości co do rzetelności BG, nie mam żyda sąsiada, czy możesz pójść do sąsiada i zapytać co może z tym tekstem być nie tak? Czy możesz potem mi napisać co powiedział?
Odpowiedz
Tłumacze użyli tekstu w tradycji masoreckiej z Biblii rabinicznej wydanej przez Daniela Bomberga (1524–1525), jednak w miejscach ważnych dla chrześcijaństwa dostosowali tekst do greckiej Septuaginty i łacińskiej Wulgaty. Niemniej Biblia króla Jakuba oddaje najwierniej tradycję judaistyczną ze wszystkich poprzednich angielskich tłumaczeń.
W Starym Testamencie przekład ten oddaje tetragram jako „the LORD” (w późniejszych edycjach pisane kapitalikami) lub „the LORD God” (dla JHWH Elohim, יהוה אלהים), zachowując w czterech miejscach imię Boże w formie „JEHOVAH” pisane kapitalikami (Księga Wyjścia 6:3[a], Psalm 83:18[b] oraz Księga Izajasza 12:2[c] i 26:4[d]). W trzech miejscach przekład używa kombinacji form imienia Bożego (Rodzaju 22:14[e], Wyjścia 17:15[f], Sędziów 6:24[g]).
Odpowiedz
Wyszukiwanie odpowiedzi..
