Nowa Biblia Gdańska Księga: Drugi list spisany przez Piotra 3:1 Umiłowani, piszę już do was ten drugi list, w których pobudzam waszą prostą myśl przez przypomnienie, 3:2 By pamiętać o tematach zapowiedzianych przez świętych proroków oraz o przykazaniu waszych apostołów Pana i Zbawiciela. 3:3 To przede wszystkim wiedząc, że podczas ostatnich dni przyjdą szydercy, ci, co idą według ich własnych pragnień, 3:4 Oraz mówią: Gdzie jest ta obietnica jego przyjścia? Bo od czasu, gdy zasnęli nasi przodkowie, wszystko tak samo trwa od początku stworzenia. 3:5 Gdyż życzą sobie, aby umknęło to ich uwagi, że od dawna były niebiosa i ziemia z wody; a zaistniała pośród wody przez Słowo Boga. 3:6 Z tych powodów, dawniej, świat zniszczył siebie, zostając zatopiony przez wodę. 3:7 Ale teraźniejsze niebiosa i ziemia, tym samym Słowem, są odłożone dla ognia i zachowane[1] na dzień sądu oraz zagłady bezbożnych ludzi. Przypisy [1] Także: pilnowane. 3:8 A to jedno, umiłowani, niech nie uchodzi waszej uwagi, że jeden dzień przed Panem jest jak tysiące lat, a tysiące lat jak jeden dzień. 3:9 Nie zwleka Pan z obietnicą, jak niektórzy są przekonani z powodu odkładania, ale jest względem was cierpliwy - nie chcąc, aby jacyś zginęli, ale by wszyscy doszli do skruchy. 3:10 Zaś dzień Pana przyjdzie jak złodziej w nocy. W nim niebiosa przeminą z wielkim hukiem, a ciała niebieskie[1] będą płonąć oraz zostaną roztopione; także ziemia i prace na niej zostaną spalone. Przypisy [1] Także: elementy, pierwiastki, żywioły. 3:11 Takie jest zniszczenie tych wszystkich. Stąd wy powinniście być rodem w świętych zachowaniach i aktach pobożności, 3:12 Czekając i przynaglając przybycie dnia Boga? W nim niebiosa będąc palone - zostaną roztopione, a ciała niebieskie płonąc - nikną. 3:13 Ale według Jego obietnicy, my oczekujemy nowych niebios i nowej ziemi, w których zamieszkuje sprawiedliwość. 3:14 Dlatego, umiłowani, oczekując tych rzeczy; postarajcie się, abyście dla Niego zostali znalezieni w pokoju, niesplamieni i nienaganni. 3:15 A wyrozumiałość[1] naszego Pana niechaj toruje drogę wyzwolenia[2], jak wam napisał Paweł - nasz umiłowany brat - w zgodzie z daną mu mądrością. Przypisy [1] Także: cierpliwość. [2] Także: zbawienia, ratunku. 3:16 Podobnie jak pisał we wszystkich listach, mówiąc w nich o tych sprawach, w których są pewne, trudne do zrozumienia rzeczy. Te, jak i pozostałe Pisma[1], nieuki oraz niestali ludzie przekręcają na swoją zgubę. Przypisy [1] Także: Księgi fragmentaryczne. 3:17 Zatem wy, umiłowani - wiedząc to wcześniej - strzeżcie się, abyście nie zostali wyprowadzeni na manowce występującym szaleństwem oraz nie stracili swojej stałości. 3:18 Ale wzrastajcie w łasce oraz znajomości naszego Władcę i Zbawiciela, Jehszuę Mesjasza. Jemu chwała i teraz, i na czas wieczności. Amen. Nawigacja
Odpowiedz
Nowa Biblia Gdańska Księga: Drugi list spisany przez Piotra 2:1 2:1 Lecz wśród ludu zdarzali się też fałszywi prorocy, jak i będą wśród was fałszywi nauczyciele, co wprowadzają herezję[1] potępienia oraz przynoszą sobie samym szybką zgubę, zaprzeczając[2] Władcy Absolutnemu, który ich wykupił. Przypisy [1] Także: odłamy; podziały. [2] Także: odrzucając Władcę Absolutnego. 2:2 Wielu też pójdzie za ich zgubą i będzie przez nich profanowana droga prawdy. 2:3 Więc w chciwości, będą wami handlować zmyślonymi[1] słowami[2]. Ich wyrok od dawna nie leży odłogiem, a ich zguba nie drzemie. Przypisy [1] Także: utworzonymi, sfałszowanymi. [2] Także: zasadami, racjami, argumentami, prawami, opowieściami. 2:4 Skoro Bóg nie oszczędził aniołów, kiedy chybili celu, ale strącił ich do Tartaru[1] oraz poddał powrozom ciemności, aż do dnia sądu tych, którzy są pilnowani. Przypisy [1] Najniższa część Hadesu (Krainy Umarłych). 2:5 Także nie oszczędził dawnego świata, lecz sprowadził potop na świat bezbożnych. Ale ustrzegł ósemkę Noego - głosiciela sprawiedliwości. 2:6 Potępił też miasta Sodomy i Gomory, gdy zagładą spalił je na popiół oraz ustanowił jako przykład dla przyszłych, bezbożnych rzeczy. 2:7 A sprawiedliwego Lota - wyczerpanego sposobem życia ludzi występnych w zuchwałości - wyciągnął. 2:8 (Bowiem ten sprawiedliwy, zamieszkując wśród nich, wzrokiem i słuchem, dzień po dniu, dręczył swą sprawiedliwą duszę ich bezbożnymi uczynkami). 2:9 Pan potrafi pobożnych wybawić z doświadczenia, a niesprawiedliwych umieścić tam, gdzie są karani aż do dnia sądu. 2:10 A najbardziej tych, co w pragnieniu skalania[1] idą za cielesną naturą oraz lekceważą władzę. Zuchwalcy, pyszni[2], nie lękają się bluźnić wspaniałości, Przypisy [1] Także: zbrodni. [2] Także: zarozumiali, uparci, samowolni, grubiańscy. 2:11 Gdzie aniołowie - którzy są więksi potęgą i zdolnością - nie kierują przeciw nim przed Pana źle mówiącego osądu. 2:12 Ale oni, jak nierozumne stwory - zgodnie z naturą będące zrodzone na schwytanie i zgubę - bluźnią temu, w czym nie mają rozeznania. Zatem zostaną zniszczeni w ruinie samych siebie, 2:13 Otrzymując z powrotem zapłatę niesprawiedliwości. Ponieważ jadając razem z wami, przewodzili uciechom w czas swawoli[1], rozkoszując się w swych oszustwach plamami oraz hańbami. Przypisy [1] Także: rozpasania, rozpusty, zbytku. 2:14 Mieli oczy pełne cudzołożnej, nie do opanowania grzechu, i nęcili niestałe dusze, mając serce wyćwiczone w chciwości. Dzieci przekleństwa, 2:15 Co opuściły prostą drogę, zostały wprowadzone na manowce oraz uległy drodze Balaama[1], syna Bosora, który zapragnął zapłaty niesprawiedliwości. Przypisy [1] Cylkow: Bileama. 2:16 Ale otrzymał naganę za swe przestępstwo. Nieme bydle pod jarzmem, głosem przemówiło do człowieka i powstrzymało obłęd proroka. 2:17 Oni są bezwodnymi źródłami, chmurami pędzonymi na skutek wichru, dla których mrok ciemności jest zachowany na wieczność. 2:18 Bo głosząc nadętą próżność, w zuchwałościach oraz pragnieniach cielesnej natury łowią tych, co prawdziwie unikają obracających się w szaleństwie[1]. Przypisy [1] Także: błądzeniu umysłu. 2:19 Obiecują im wolność, a sami są niewolnikami klęski[1]; bo przez co ktoś jest pokonany, tego dał się uczynić niewolnikiem. Przypisy [1] Także: zniszczenia, zguby, śmierci, deprawacji. 2:20 Gdyż jeśli przez znajomość naszego Pana i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, uciekli od skalań tego świata, ale znowu zostali w nie wplątani - są pokonani; ostatnie rzeczy stały się im gorszymi od pierwszych. 2:21 Bo lepiej by im było nie uznać drogi sprawiedliwości, niż uznać i się odwrócić od przekazanego im, świętego przykazania. 2:22 To im się zdarzyło z prawdziwego przysłowia: Pies zawrócił do swych wymiocin, zatem - świnia, co się obmyła, wraca do miejsca tarzania się w błocie.
Odpowiedz
Nowa Biblia Gdańska Księga: Drugi list spisany przez Piotra 1:1 1:1 Szymon Piotr, sługa i apostoł Jezusa Chrystusa, do tych, którzy z nami dostali równie wartościową wiarę[1] w[2] sprawiedliwości naszego Boga oraz naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa. Przypisy [1] Także: ufność, zapewnienie, dowód, świadectwo. [2] Także: przez, wśród. 1:2 Łaska wam oraz pokój. Oby został on powiększony w znajomości Boga i naszego Pana Jezusa. 1:3 Gdyż wszystko do życia i pobożności dała nam w darze Jego Boska potęga, przez poznanie Tego, co was powołał dzięki swej wspaniałości oraz doskonałości. 1:4 Dlatego dał nam w darze największe oraz kosztowne obietnice, abyście pośród nich stali się współuczestnikami Boskiej natury, gdy uciekliście od tego, co jest na świecie w pragnieniu deprawacji. 1:5 A tym samym - wkładając całą gorliwość - bądźcie w waszej wierze dodatkowo zaopatrzeni męstwem[1], a w męstwie - mądrością[2], Przypisy [1] Także: dobrocią, cnotą, doskonałością. [2] Także: wyższym poznaniem. 1:6 A w mądrości - umiarkowaniem, a w umiarkowaniu - wytrwałością, a w wytrwałości - pobożnością, 1:7 A w pobożności - kochaniem braci, a w kochaniu braci - miłością. 1:8 Bo te rzeczy będąc z wami i obfitując, nie czynią was bezczynnymi[1], ani nie przynoszącymi korzyści co do znajomości naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Przypisy [1] Także: leniwymi, bezowocnymi. 1:9 Gdyż przy kim one nie są pod ręką - ten jest ślepy, krótkowzroczny i nie pamięta o oczyszczeniu od dawna jego grzechów. 1:10 Dlatego, bracia, bądźcie bardziej gorliwi, by wasze powołanie oraz wybranie czynić sobie mocnym. To robiąc, nigdy się nie potkniecie. 1:11 Bo tak hojnie będzie zaopatrzone dla was wejście do wiecznego królestwa naszego Pana i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa. 1:12 Dlatego nie zaniecham wam zawsze przypominać o tych sprawach, chociaż widzicie oraz jesteście mocno postawieni na tej prawdzie, która jest blisko[1]. Przypisy [1] Także: będąca obecną. 1:13 A uznaję za sprawiedliwe, abym przez okres jaki jestem w tym ciele[1], pobudzał was w przypominaniu. Przypisy [1] Także: namiocie. 1:14 Gdyż wiem, że szybkie jest usunięcie mego namiotu, jak mi to objawił nasz Pan, Jezus Chrystus. 1:15 Ale postaram się, byście wy, po moim zgonie, także mieli sposobność robić sobie wzmiankę o tych sprawach. 1:16 Bowiem nie ulegliśmy bajkom, będąc oszukiwani - ale zostaliśmy naocznymi świadkami jego wspaniałości oraz daliśmy wam poznać moc i obecność naszego Pana, Jezusa Chrystusa. 1:17 Ponieważ otrzymał od Boga Ojca zaszczyt oraz chwałę, kiedy od okazałej wspaniałości został mu przyniesiony taki głos: Ten jest moim Synem, moim umiłowanym, co do którego Ja postanowiłem[1]. Przypisy [1] Także: znajduję przyjemność; jestem chętny, zadowolony. 1:18 My także, kiedy byliśmy razem z nim na świętej górze, usłyszeliśmy ten głos, który był skierowany z Nieba. 1:19 Więc posiadamy pewniejszą, proroczą mowę, którą się zajmując - jak kagankiem co świeci w ciemnym pokoju - słusznie czynicie, aż do tego czasu, gdy dzień zaświta i jutrzenka[1] pokaże się w waszych sercach. Przypisy [1] Także: gwiazda poranna (w języku greckim słowo rodzaju męskiego; porównaj: Objawienie 22,16); dosłownie: Niosący Światło (patrz: Objawienie 3,20). 1:20 To najpierw wiedząc, że całe proroctwo Pisma nie jest do prywatnego wykładu[1]. Przypisy [1] Także: wyjaśnienia, rozwiązania. 1:21 Bowiem proroctwo nigdy nie zostało przyniesione z pragnienia człowieka, ale mówili je ludzie Boga, prowadzeni przez Ducha Świętego. Nawigacja
Odpowiedz
Wyszukiwanie odpowiedzi..
