Opowieść o jednym z najgłośniejszych romansów ostatniego stulecia - historia pełnej pasji miłości i burzliwego małżeństwa literackiego geniusza Ernesta Hemingwaya (Owen) i pięknej korespondentki wojennej Marthy Gellhorn (Kidman), która przedstawia ich losy podczas hiszpańskiej wojny domowej i późniejszych wydarzeń. Będąc świadkami historii relacjonowali światu największe konflikty swoich czasów, ale najgorsza wojna, której nie dali rady przetrwać, toczyła się między nimi.
Prawdy historycznej nie ma tu za grosz, tylko lewacka propaganda...
Odpowiedz
anonim25(*.*.202.25)2025-07-27 18:05:130
@anonim59: Tu niewiele sfałszowano, wbrew twoim opowieściom. Weź poprawkę na tamte lata. Szkoda, że sam film jest całkiem marny. Powstał jakiś melodramat, którego sensu trudno się doszukać.
Odpowiedz
anonim159(*.*.102.159)2026-03-21 10:13:280
@anonim59: A ty prawacki śmieć, wy prawacy macie się za lepszych a w rzeczywistości jesteście gorsi.
Odpowiedz
Film sprawia wrażenie wielkiego przedsięwzięcia, na który złożono sporo elementów: znakomita aktorka, efektowny montaż, historyczne tło. Niestety scenariusz i narracja nie idą za tym ciężarem. Brak głębszego wglądu w niuanse ich psychiki sprawia, że opowieść wydaje się powierzchowna, a postaci – papierowe. To kino tyleż ambitne, co frustrujące: z jednej strony szacunek dla Gellhorn i jej dziennikarskiego dorobku, z drugiej: groteskowa, teatralna wizja Hemingwaya, jakby z kliszy macho archetypu. Jeśli ktoś szuka biograficznego dramatu z emocjami i piękną estetycznie oprawą — warto spróbować. Ale jeśli zależy Ci na autentyzmie, relacji psychologicznej i dramaturgii — film będzie raczej rozczarowaniem. Moja ocena: ok. 3/10 — dobra rola Kidman i wizualna oprawa nie ratują całości. Z SIECI : "Film trwa około 154–160 minut i według wielu recenzji czuć po nim zmęczenie. Narracja, choć epicka, momentami nuży zgredowym dramatyzmem i przesytem emocjonalnego języka". "Dialogi są zbyt często pełne frazesów, cytatów z Hemingwaya lub stylizowanej na niego sentencji. Brakuje wglądu w psychologię postaci oraz świeżego spojrzenia na ich historię, co znacznie osłabia dramatyczną wagę flmowego romansu". "Clive Owen wcielający się w Hemingwaya zbiera skrajne oceny — jego kreacja momentami bywa epatująca, ale brak mu wiarygodności, głównie przez akcent i teatralność. Relacja emocjonalna między nim a Kidman nie przekonuje — krytycy twierdzą, że brakuje chemii i autentyczności ich związku". "Nicole Kidman jako Martha Gellhorn : wszyscy zgodnie przyznają, że to najlepszy element produkcji. Kidman świetnie oddaje zadziorność, pasję i idealizm Gellhorn, w scenach dramatycznych często całkowicie dominuje ekran".
Odpowiedz
Wyszukiwanie odpowiedzi..
