Czy da się modlić bez wyobraźni? A jeśli nie mam wyobraźni to czy to w ogóle możliwe?
W tym odcinku Fabian odpowiada na pytania słuchaczy modlitw prowadzonych i idzie znacznie głębiej niż tak albo nie. Pokazuje, że wyobraźnia nie jest dodatkiem do naszego myślenia, tylko jego stałą częścią. Pracuje, gdy myślimy, gdy czytamy Biblię, gdy śnimy i chcemy czy nie gdy próbujemy się modlić.
Dlaczego więc Biblia opisuje grzech jako owoc wyobrażeń serca? Co naprawdę znaczy fragment z Księgi Ezechiela o starszych Izraela, którzy w ciemności działali w komnatach pełnych obrazów? I jak zacząć świadomie korzystać z czegoś, co i tak robimy tak, żeby służyło spotkaniu z Bogiem, a nie rozpraszało nas na modlitwie?
ROZDZIAŁY: 0:00 Nie mam wyobraźni pytania słuchaczy 1:07 Po co publikujemy modlitwy prowadzone 3:27 Kiedy modlitwą nazywamy seans multimedialny 6:21 Modlitwa to spotkanie ale nie ze sobą 10:15 Po co obrazy oderwanie od ekranów 13:54 Stajesz się tym, co robisz najczęściej 16:42 Po co więc wyobraźnia? (2 Kor 5:7, Ef 1) 19:16 Mit: ja nie mam wyobraźni GPS i klamka 24:54 Gdy wyobraźnia czyta Biblię za nas: rozmnożenie chleba 29:03 Czy rezygnować z wyobraźni na modlitwie? 31:15 Grzech jako owoc wyobrażeń serca 35:59 Przemiana myślenia obejmuje też wyobraźnię
Wyszukiwanie odpowiedzi..
