W Ewangelii Jana znajdujemy szczególne obietnice Pana Jezusa Chrystusa zawierające stanowcze zapewnienie nigdy nie. Jedna z nich brzmi: Kto jednak będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki (Jana 4,14). W języku greckim podwójne zaprzeczenie (u mē) wyraża mocne zaprzeczenie, często oddawane jako nigdy nie lub w żadnym wypadku nie.
Podczas rozmowy z kobietą przy studni Pan Jezus wyjaśnił, że woda, którą daje, staje się w człowieku źródłem wytryskującym ku życiu wiecznemu. Kobieta początkowo myślała o zwykłej wodzie, ale zrozumiała, że otrzymanie tego daru oznacza trwałe zaspokojenie pragnienia. Podobną myśl Pan Jezus przedstawił w Ewangelii Jana 6,35: Ja jestem chlebem życia; przychodzący do mnie nigdy nie będzie głodny, a wierzący we mnie nigdy nie będzie pragnął. Obrazy jedzenia i picia wskazują na przyjście do Chrystusa i uwierzenie w Niego.
Życie wieczne jest darem Bożym, a nie nagrodą za uczynki. Apostoł Paweł napisał: Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie z was, Boży to dar, nie z uczynków, aby się kto nie chlubił (Efezjan 2,89). Człowiek otrzymuje ten dar przez wiarę w Pana Jezusa Chrystusa, raz na zawsze. Obietnica nie oznacza, że wierzący nigdy nie będzie doświadczał wątpliwości ani duchowych trudności, lecz że otrzymanego życia wiecznego nie utraci.
Stałe poleganie na Słowie Bożym pomaga wierzącemu zachować pewność zbawienia i wzrastać w uświęceniu. Utrata pewności może osłabić jego codzienną więź z Panem, ale nie unieważnia Bożej obietnicy. Dlatego warto powracać do słów Chrystusa: Kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne (por. Jana 3,16).
Jeśli jeszcze nie uwierzyłeś w Pana Jezusa Chrystusa, uwierz w Niego, abyś był zbawiony. Na pytanie strażnika więziennego apostoł Paweł odpowiedział: Uwierz w Pana Jezusa Chrystusa, a będziesz zbawiony (Dzieje Apostolskie 16,31). Boży dar życia wiecznego jest dostępny przez wiarę, nie przez zasługi człowieka.
Wyszukiwanie odpowiedzi..
