Soo-jung pracuje przy produkcji telewizyjnej i poznaje zamożnego właściciela galerii Jae-hoona za pośrednictwem swojego współpracownika Young-soo. Obaj mężczyźni zaczynają interesować się kobietą, tworząc skomplikowany trójkąt uczuciowy. Te same wydarzenia oglądamy z różnych perspektyw, a szczegóły wspomnień bohaterów nie zawsze do siebie pasują.
Tytuł filmu odwołuje się do dzieła Marcela Duchampa. Praca Duchampa jest dość abstrakcyjną metaforą przypadkowości życia. Duchamp dodał nawet kurz i sadzę osadzającą się na niej w jego nowojorskim mieszkaniu. Tutaj twórcy odwrócili zależność. Zaczęli od życia używając sposobów cinema verite... Dodaję, co zrozumiałem z kontekstu. Jeśli twórcy wskazali na Duchampa palcem, to pewnie im zależało na takiej interpretacji filmu jako komentarza do Duchampa. Greenaway nie takie pomysły miewał... A sam film da się zrozumieć i bez tego. Warto obejrzeć... Bardzo dziękuję.
Odpowiedz
Wyszukiwanie odpowiedzi..
