Sobótki (1965)

Sobótki polski film obyczajowy z 1965 roku w reżyserii Pawła Komorowskiego. Ekranizacja powieści Macieja Patkowskiego pod tym samym tytułem.
Fabuła

Obejmująca dwadzieścia lat historia życia kolejarza Świecy i jego rodziny przybranej córki Jadwigi oraz młodego adepta kolejnictwa Karola, ukazana na tle trudnych lat zagospodarowywania Ziem Odzyskanych po II wojnie światowej.
Obsada

Tadeusz Kalinowski Świeca
Marian Kociniak Karol
Krystyna Mikołajewska Jadwiga/Hanka
Roland Głowacki Hans Kruger
Elżbieta Gorzycka Helka, siostra Karola
Krzysztof Litwin Franek, brat Karola
Gustaw Lutkiewicz kolejarz Chlebek (dubbing Witolda Pyrkosza)
Irena Netto matka Hansa
Jerzy Nowak kolejarz Kranz
Ryszard Pietruski kolejarz Drewniak
Tadeusz Pluciński chłopak Jadwigi
Ludwik Benoit zawiadowca stacji
Zygmunt Bielawski epizod
Aleksander Fogiel pułkownik radziecki
Wiktor Grotowicz lekarz
Ryszard Kotys wartownik
Mieczysław Łoza kolejarz
Ferdynand Matysik Grisza, żołnierz radziecki

i in.
Produkcja

Pierwsze informacje o produkcji filmu pojawiły się na łamach tygodnika Film w sierpniu 1965 roku[1]. Po Szklanej górze i Pięciu, Sobótki były kolejnym filmem Pawła Komorowskiego zwianym z tematyką Śląska i kolejną adaptacją prozy Macieja Patkowskiego w twórczości tego reżysera.

Zdjęcia kręcono we Wrocławiu i Bardzie, a także na stacji kolejowej Podczerwone w województwie małopolskim.
Krytyka

Film Sobótki miał swoją premierę w czerwcu 1966 roku[3]. Spotkał się ze słabym przyjęciem ze strony krytyki. Wytykano mu wady realizacyjne i adaptacyjne. Nieszczęście Sobótek polega, wydaje się na tym, że twórcom filmu [...] nie udało się zachować wartości książki pisał na łamach tygodnika Film Stanisław Janicki. Uznawał obraz za warsztatowo niezręczny i nieudolny, opowiastkę o pewnym starszym panu, jego kłopotach zawodowych i rodzinnych.