Prawdziwa bliskość potrzebuje prawdy to kazanie o relacjach, które nie boją się szczerości. Ksiądz Pawlukiewicz często podkreślał, że bez prawdy nie ma ani zaufania, ani bezpieczeństwa. Bliskość budowana na przemilczeniach, lęku i udawaniu wcześniej czy później zaczyna ranić.
To kazanie pokazuje, że mówienie prawdy wymaga odwagi, bo odsłania serce takim, jakie jest naprawdę. Prawda w relacji nie polega na ranieniu drugiego, ale na mówieniu wprost o swoich granicach, potrzebach i zranieniach. Pawlukiewicz zwracał uwagę, że przemilczane sprawy nie znikają, lecz narastają i niszczą więź od środka.
W kazaniu wybrzmiewa myśl, że prawdziwa bliskość nie boi się trudnych rozmów. Miłość, która unika prawdy, staje się powierzchowna albo zależna od lęku przed odrzuceniem. Bóg nie buduje relacji na pozorach. On jest Bogiem prawdy, która wyzwala, nawet jeśli na początku boli.
Pawlukiewicz mówił, że szczerość chroni serce obu stron. Pozwala kochać mądrze, bez manipulacji i fałszywego poświęcenia. Tam, gdzie jest prawda, rodzi się pokój, nawet jeśli nie wszystko układa się idealnie.
To kazanie zaprasza, by nie bać się prawdy w relacjach, bo tylko ona pozwala na bliskość, która jest dojrzała, bezpieczna i trwała.
Wyszukiwanie odpowiedzi..
