Urodzony 16 lutego 1876 roku w Salt Lake City w stanie Utah, amerykański aktor Mack Swain zapisał się w historii kina jako ikona ery niemego filmu. Specjalizował się w rolach komediowych, często wcielając się w postacie o charakterystycznym, wyrazistym wyglądzie. Największą sławę przyniosła mu współpraca z Charlie Chaplinem, zwłaszcza w klasyku Gorączka złota z 1925 roku, gdzie zagrał niezapomnianą rolę Big Jima. Występował głównie w krótkometrażowych produkcjach wytwórni Keystone, zdobywając uznanie za swój talent do slapsticku. Jego kariera obejmowała ponad 100 filmów, a Swain pozostawał aktywny zawodowo aż do lat 30. XX wieku. Zmarł 25 sierpnia 1935 roku, pozostawiając po sobie trwały ślad w historii komedii.