Urodzony 25 lutego 1941 roku w Stanisławowie (obecnie Iwano-Frankiwsk, Ukraina), Feliks Falk to ceniony polski reżyser, scenarzysta i dramaturg. Jest jednym z kluczowych przedstawicieli kina moralnego niepokoju, nurtu charakterystycznego dla polskiej kinematografii lat 70. i 80. Jego filmy, takie jak "Wodzirej" czy "Samowolka", poruszają trudne tematy społeczne i moralne, zyskując uznanie zarówno w kraju, jak i za granicą. Falk jest także autorem licznych sztuk teatralnych oraz scenariuszy filmowych. Jako twórca wielokrotnie nagradzany, pozostaje ważną postacią w historii polskiej kultury. Jego dzieła wyróżniają się głęboką analizą ludzkich zachowań i realiów życia w Polsce.
W scenerii Wrocławia 1997 roku, w obliczu nadciągającej powodzi, rozgrywa się historia młodego psychiatry Konstantego Grotowskiego, granego przez Borysa Szyca, oraz jego tajemniczego pacjenta Pawła Płockiego, w którego wciela się Grzegorz Wolf. Miasto pogrąża się w chaosie, a szpitale są pilnie ewakuowane. Konstanty odprowadza katatonicznego Pawła do autobusu, nie przeczuwając, jak bardzo ten moment wpłynie na jego życie. Gdy pojazd rusza, pacjent wykonuje gest, który wywołuje u lekarza niepokój, przywołując wspomnienie zmarłego ojca. Napięcie rośnie, a granica między rzeczywistością a obsesją zaczyna się zacierać.