Augustine Lofthouse, samotny naukowiec, poświęcił swoje życie na znajdowanie nadających się do zamieszkania planet, na których ludzkość może się rozwijać. Obecnie po prezentacji na gali spotyka Jeana Sullivana i oboje tworzą romantyczny związek. Po strachu przed ciążą Sullivan opuszcza go z powodu jego obsesji na punkcie pracy i niemożności nawiązania więzi z innymi ludźmi. Kilka lat później, kiedy Lofthouse ponownie ją spotyka, mówi mu, że mają córkę, której postanawia nie spotykać.
No i deszcz meteorów przedstawili równie realistycznie jak w Star Wars... Kompletnie bez sensu, bo meteory nie latają takimi stadami tak gęsto a zderzenie z nimi skończyłoby się kaboom i po załodze,w ułamku sekund wszyscy by zginęli. A tu chyba chcieli pas planetoid pokazać, ale znowu poziom wiedzy na poziomie lat 50-tych, ale XIX wieku.
Odpowiedz
Ciekawy, klimatyczny choć d... nie urywa ;) Niestety, kłuje mnie w oczy pewien błąd techniczny, który powtarza się w tego typu produkcjach sf - ogromne przestrzenie na statku kosmicznym, co jest nieekonomiczne i nielogiczne. Nawet jeżeli za jakiś czas będziemy mieli kosmiczny napęd - tani i o wiele bardziej efektywny to i tak stacje kosmiczne będą budowane w sposób minimalistyczny - z wielu powodów. Nie wspomnę o dziwnej zewnętrznej osłonie (?) która nie spełniała takiej roli bo poszła w pi*du przy roju ...czegoś tam w co wlecieli kosmonauci ;) I na koniec scena z ostatniej minuty filmu - absolutnie nie rozumiem co poeta miał na myśli zmieniając romantyczny ton trzymania się za ręce i nagłe przejście w sztucznie wymuszone klikanie...??? To chyba jakiś podprogowy przekaz, choć do mnie on najwidoczniej nie dotarł ;) Clooney lubi tworzyć coś na kształt pozoru jego nieodgadnionego geniuszu, na zasadzie : zróbmy taką scenę, a ludzie niech się głowią o co mi chodziło... coś jak w polskich filmach, gdzie są wstawiane dosyć często sceny, które nijak mają się do całej fabuły. Dzięki za wrzutkę, choć liczę na coś bardziej porywającego...
Odpowiedz
anonim165(*.*.253.165) 2025-11-09 13:08:07+1
kobieta ma wizje albo nerwobóle, samotny dziadek gada do siebie, czarny kompetetny murzyn jest kapitanem statku i jest numerem jeden bo jest murzynem. poza tym chodzą, gadają, obserwują, gadają, chodzą, obserwują, chodzą, gadają, gadają, chodzą, obserwują, gadają, śpią, chodzą, gadają.... etc.
Odpowiedz
anonim138(*.*.196.138) 2025-10-04 12:09:17+1
Jak wokół Jowisza może krążyć nieznany księżyc sporych rozmiarów jeszcze krążącego w polu magnetycznym planety? Nie lubię s-f gdzie neguje się stan wiedzy a tu niestety ma to miejsce, nie tylko w tym przykładzie. Też sztuczna grawitacja na statku i szerokie przestrzenie, niczym pokoje w rezydencji. Coś miało z tego być, ale nie wyszło więc film się nie wybił.
Odpowiedz
anonim124(*.*.226.124) 2025-06-27 22:00:48+1
Po co tyle lewackiej propagandy? Szkoda czasu, a zapowiadał się nieźle.
Odpowiedz
anonim9(*.*.109.9) 2023-03-27 22:29:10+1
pesymistyczna wizja.... chociaż możliwa... niestety
Odpowiedz
anonim138(*.*.196.138) 2025-10-04 12:19:530
No totalnie dziwne, że bohaterowie będący na statku kosmicznym nic nie wiedzieli co się dzieje na Ziemi, gdyby wydarzyło się coś smutnego, co by się o tym praktycznie do razu dowiedzieli, bo zanikły by jakiekolwiek sygnały a przecież nadal jest kontakt z sondami Voyager będącymi daleko za orbitą Plutona. No takie s-f w klimacie filmów z lat 50-tych czy 60-tych, ale ewidentnie ignorujące stan wiedzy i postęp technologiczny.
Odpowiedz
Wyszukiwanie odpowiedzi..
