Kalendarz nowego stworzenia (Wj 12, 1-2)

Kalendarz nowego stworzenia (Wj 12, 1-2)

Jakość: 360p480p720p
Następne wideo
anuluj
Odblokuj dostęp do 7778 filmów i seriali premium od oficjalnych dystrybutorów!
Oglądaj legalnie i w najlepszej jakości. Nie kupuj kota w worku!
Wypróbuj konto premium przez 14 dni za darmo!
avatar
Dodał: Zakochany w Biblii
Konto zweryfikowane
Opublikowano: 2019-09-03

Pierwszą rzeczą, którą Mojżesz dokonuje w związku z wyjściem z Egiptu jest ustanowienie nowego kalendarza. Wyjście z Egiptu jest centralnym wydarzeniem zbawczym i cała nasza codzienna rzeczywistość powinna być naświetlana jego światłem, choć stanowi dopiero zapowiedź prawdziwego odkupienia dokonanego na Krzyżu przez Naszego Pana. Wyjście Izraelitów z niewoli egipskiej dzięki krwi baranka paschalnego jest zapowiedzią naszego wyjścia z niewoli grzechu dzięki krwi baranka Bożego - Jezusa Chrystusa. Ludzkość mierzy czas biorąc te wydarzenia za punkt odniesienia.
Nasza codzienność jest kształtowana upływem czasu i kalendarzem. Wyjście z Egiptu zapoczątkuje pierwszy rok nowej rzeczywistości. Pierwszy miesiąc tego nowego roku to miesiąc Nissan. Dlatego Nissan staje się nowym początkiem, głową miesięcy (Rosz po hebrajsku). Tak się zaczyna opis pierwszego stworzenia, pierwsze zdanie Biblii: beReSzit bara Elohim - Na początku stworzył Bóg (Rdz 1,1). ReSzit pochodzi od słowa RoSz to znaczy początek, głowa. Nissan jest znakiem nowego stworzenia dokonanego wraz z wyzwoleniem Ludu Bożego z niewoli. Nowe stworzenie zasługuje na nowy kalendarz. Od Wyjścia z Egiptu zaczyna się nowy okres w Historii Świata.
Kalendarz nabiera nowego wymiaru. Czas nie jest już bezdusznym cyklem ciągle powtarzających się zjawisk. Krew baranka paschalnego otworzyła nowe dzieje ukierunkowane na nowy cel, na ostateczne wyzwolenie z niewoli grzechu. Historia ludzkości staje się trajektorią posiadającą początek i koniec.
Wszystko zaczyna się od Bożej obietnicy, która rodzi nadzieję. Nadzieja jest znakiem rozpoznawczym wierzących. Kiedy nie ma obietnicy, kiedy nie ma celu, nie ma nadziei. Faraon żył według kalendarza cyklicznego. Nie dążył do żadnej zmiany, nie znał pojęcia nadziei ani postępu. Chciał, żeby wszystko zostało po staremu. Pojęcie postępu pojawiła się wraz z nadzieją na osiągnięcie obiecanego celu. Poza cywilizacją biblijną pojęcie postępu nie istnieje. Życie bez nadziei jest piekłem, do którego nie chcieliby trafić nawet współcześni ateiści. Oni próbują pozbyć się wiary i związanego z nią posłuszeństwa wobec Prawa Bożego, ale tak naprawdę nie chcieliby znaleźć się w świecie prawdziwie pogańskim. Zachodni ateiści zapomnieli czym jest życie bez nadziei i bez miłości. Chcą pozbyć się Prawa Bożego zostawiając resztę, która wygląda miło i przydatnie.
Idea postępu wynika z postrzegania czasu jako ukierunkowany na cel. Taki postęp nie ma nic wspólnego z oświeceniową ideologią postępu technicznego. Ta ideologia traktuje człowieka jako trybik w maszynie. Postęp wynikający z Bożej obietnicy służy człowiekowi, służy życiu, jest ukierunkowany na coraz większą zażyłość z Bogiem. Obietnica pochodząca od Boga przekraczająca wszelkie nasze najśmielsze oczekiwania. Pismo Święte jest świadectwem Bożej Obietnicy i jest duchowym pniem całej cywilizacji zachodniej. Otwiera przed ludzkością nadzieję, która daje jej motywację i siłę do wyrwania się z niewoli. Kiedy czytamy Pismo Święte, słuchamy głosu Boga i otrzymujemy od Niego motywację i siłę do porzucenia wszelkiego zniewolenia, pokonując pustynię w kierunku zażyłości z Bogiem. W Biblii szczyt zażyłości jest ukazany w formie świątyni, a dokładniej chodzi o Najświętsze Miejsce w Świątyni: o Święte Świętych. W Biblii szczyt zażyłości między duszą a Bogiem jest zobrazowana w Pieśni nad Pieśniami jako taniec miłości. Wielka jest to perspektywa, radosna i pociągająca, ale też wymagająca, bo nikt nie może pojawić się na własne gody bez stroju weselnego.
Podsumowując: pojęcie nadziei jest obce wszelkiej cywilizacji pozabiblijnej. Cywilizacja europejska, która wyrzeka się swoich biblijnych korzeni, traci wszelką nadzieję. Taka cywilizacja żyje już tylko teraźniejszością i cyklicznym powtarzaniem się pór roku, co prowadzi do nihilizmu, do cynizmu, do rozpaczy, do samobójstwa, do samozagłady.
Wyjście z Egiptu to rozpoczęcie nowego kalendarza, to opuszczenie tej beznadziejnej cykliczności i podjęcie przygody historii zbawienia, ukierunkowanej na cel: na zjednoczenie duszy z Bogiem i tym samym na osiągnięcie całkowitego wyzwolenia.

Słowa kluczowe (dla wyszukiwarek)
Biblia Pięcioksiąg Tora
Stary Testament Tanach
Księga Wyjścia Szemot Exodus
Historia Archeologia biblijna
Józef Juda Jakub Izrael Abraham Izaak Mojżesz
Judaizm Religia żydowska Żydzi

pokaż cały opis
W katalogu: Odkupienie Izraela
0 / 5 Oceny: 0
Włącz dostęp do 7778 znakomitych filmów i seriali
w mniej niż 2 minuty! Nowe, wygodne metody aktywacji.
Komentarze do: Kalendarz nowego stworzenia (Wj 12, 1-2)
Autoodtwarzanie następnego wideo
on
off

Logowanie