Felicità, czyli szczęście. To jedno słowo stało się przekleństwem i symbolem najsłynniejszego duetu w historii włoskiej muzyki. Kiedy Al Bano i Romina Power śpiewali o radości z małych rzeczy, cały świat wierzył, że patrzy na ideał. Jednak w styczniu 1994 roku ta bajka spłonęła w ułamku sekundy, ustępując miejsca mrocznemu thrillerowi. Gdy w Nowym Orleanie bez śladu znika ich najstarsza, 23-letnia córka Ylenia, świat duetu rozpada się na kawałki. Prawdziwy horror zaczął się jednak dopiero wtedy, gdy wyłączono kamery, a policja zamknęła akta. W dzisiejszym odcinku przyjrzymy się głębokim, bolesnym i nieznanym kulisom życia tej kultowej pary: Kim był Alexander Masakela uliczny muzyk i guru voodoo? Co policja zastała w pokoju hotelowym i dlaczego Al Bano od początku uważał go za kryminalistę? Wojna domowa w Apulii dlaczego Romina ukrywała przed mężem pamiętniki córki i jak amerykańska przeszłość Rominy (w tym eksperymenty z LSD) wpłynęła na wychowanie Ylenii? Mroczny trop True Crime jak amerykańskie FBI i włoscy karabinierzy badali wątek seryjnego mordercy Keitha Huntera Jespersona (Happy Face Killer) i dlaczego w listopadzie 2015 roku pobrano od Al Bano próbki DNA? Powrót za miliony jak rosyjski oligarcha przełamał 16 lat lodowatej nienawiści i zmusił parę do stanięcia ramię w ramię na scenie w Moskwie?
Kamera i montaż: Ja :)
Prawa do materiałów użytych w filmie należą do ich prawnych właścicieli i zostały wykorzystane wg prawa cytatu (art.29 ust.1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych) Autorka kanału nie rości sobie żadnych praw do zdjęć/grafik zawartych w tym filmie. Materiały wykorzystane są w ramach dozwolonego użytku, w celu umożliwienia widzom lepszego zrozumienia przedstawianych informacji.
Filmy mają na celu upamiętnianie dokonań osób o których opowiadają. Opierają się na materiałach medialnych, których źródła podaje - nie wszystkie informacje podawane w materiałach są możliwe do weryfikacji.
#paularodak #albano #rominapower
Źródła: OFICJALNE ARCHIWA ŚLEDCZE I AKTA PAŃSTWOWE: Oficjalny Rządowy Rejestr Osób Zaginionych w USA: Oficjalną kartę śledczą Ylenii Carrisi, jej rysopis, pseudonimy (w tym potwierdzenie używania imienia Suzanne), numery spraw oraz kontakty do departamentów policji w Nowym Orleanie prowadzących sprawę, znajdziesz bezpośrednio w bazie The National Missing and Unidentified Persons System (NamUs) - Ylenia Carrisi. Międzynarodowy Rejestr DNA i Osób Zaginionych: Oficjalny alert ze szczegółami dotyczącymi zniknięcia i rysopisu Ylenii, dystrybuowany do agencji śledczych na całym świecie, udostępnia The Doe Network - Case File 1032DFLA. Orzeczenie o Śmierci (Włoski Monitor Rządowy): Oficjalne obwieszczenie Tribunale di Brindisi (Sądu w Brindisi) z grudnia 2014 roku, ogłaszające wyrok o uznaniu Ylenii za zmarłą na wniosek Al Bano (co przypieczętowało rozwód), jest publicznie dostępne we włoskim dzienniku urzędowym Gazzetta Ufficiale - Dichiarazione di morte presunta di Ylenia Carrisi. REPORTAŻE ŚLEDCZE I AKTA TRUE CRIME (WĄTEK MORDERCY): Śledztwo FBI i Trop Keitha Jespersona: Oryginalny reportaż śledczy ujawniający kulisy przesłuchania Happy Face Killera, moment rozpoznania przez niego zdjęcia Ylenii oraz pobranie próbek DNA od Al Bano przez włoskich karabinierów w listopadzie 2015 roku opublikował czołowy włoski dziennik Corriere della Sera - Ylenia Carrisi, prelevato il Dna ad Al Bano oraz agencja prasowa ANSA - Sprawa Ylenii i seryjnego mordercy Jespersona. Kulisy Archiwalne z Nowego Orleanu (1994): Szczegółowy reportaż z Dzielnicy Francuskiej, opisujący zatrzymanie Aleksandra Masakeli, bilingi telefoniczne, stan pokoju hotelowego oraz pełne zeznania naocznego świadka (strażnika Alberta Cordovy) z czasów, gdy sprawa była najgorętsza, opublikował legendarny tygodnik People Magazine - Missing Person: Ylenia Carrisi. BEZPOŚREDNIE AUTOBIOGRAFIE (ŹRÓDŁA PIERWOTNE): Autobiografia Al Bano Carrisiego: Wszystkie cytaty dotyczące zderzenia kulturowego, hippisowskiej przeszłości Rominy z LSD, awantur o pamiętniki Ylenii w Cellino San Marco oraz słynne podsumowanie o 26 latach raju i 5 latach piekła pochodzą bezpośrednio z jego autorskiej książki biograficznej: Al Bano Carrisi, È la mia vita (Wydawnictwo Mondadori). Wspomnienia i Wywiady Rominy Power: Perspektywę Rominy, jej zarzuty o despotyzm Al Bano oraz ból związany z przymusem śpiewania utworu Felicità dokumentuje jej autobiograficzna książka: Romina Power, Cercando mio padre oraz oficjalne zapisy jej głośnych procesów telewizyjnych w Hiszpanii i USA z lat 20002005. KULISY SHOW-BIZNESU (MOSKWA 2013): Dokumentacja Koncertu w Crocus City Hall: Oficjalne podsumowanie i materiały prasowe z przełomowego koncertu z października 2013 roku, zorganizowanego przez producenta Andrieja Agapowa, udostępnia oficjalna strona wielkich wydarzeń we Włoszech Rockol - Al Bano e Romina Power di nuovo insieme a Mosca.
Wyszukiwanie odpowiedzi..
