Nowa Biblia Gdańska
Księga: I Księga Mojżesza
7:1
I BÓG powiedział do Noacha: Wejdź do arki, ty i cały[1] twój dom, bo upatrzyłem ciebie jako sprawiedliwego przede Mną w tym wieku[2].
Przypisy
[1] Chodzi nie tylko o rodzinę, ale i o dobytek, sprzęty oraz narzędzia.
[2] Także: plemieniu, pokoleniu.
7:2
Zabierzesz ze sobą po siedmioro z wszelkiego czystego bydła - samca i jego samicę; zaś ze zwierząt nieczystych po parze - samca i jego samicę.
7:3
Również po siedmioro z ptactwa nieba - samca oraz samicę, by zachować ich nasienie na całej powierzchni ziemi.
7:4
Gdyż po dodatkowo siedmiu dniach, przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy, spuszczę na ziemię deszcz oraz zgładzę z oblicza ziemi wszelki byt, który utworzyłem.
7:5
Zatem Noach spełnił wszystko tak, jak mu polecił Bóg.
7:6
A Noach był wtedy w wieku sześciuset lat. I nastał potop - wody na ziemi.
7:7
Zaś Noach wszedł do arki z powodu wód potopu, a z nim jego synowie, jego żona i żony jego synów.
7:8
Także z czystego bydła, z nieczystych zwierząt, z ptactwa i ze wszystkiego, co się rusza po ziemi,
7:9
Do arki weszły z Noachem do pary - samiec i samica, jak Bóg polecił Noachowi.
7:10
A po siedmiu dniach stało się, że na ziemi nastały wody potopu.
7:11
Sześćsetnego roku życia Noacha, drugiego miesiąca, siedemnastego dnia tego miesiąca - w ten dzień rozwarły się wszystkie źródła bezmiernej otchłani i otworzyły się spusty niebios.
7:12
A deszcz padał na ziemię przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy.
7:13
Właśnie owego dnia wszedł do arki Noach oraz Szem, Cham i Jafet - synowie Noacha, także żona Noacha, oraz z nimi trzy żony jego synów.
7:14
Oni oraz według swego rodzaju wszelki zwierz, wszelkie bydło według swojego rodzaju, wszelki płaz pełzający po ziemi według swojego rodzaju, oraz wszystko co lata według swego rodzaju - wszelkie skrzydlate ptactwo.
7:15
Tak więc, do arki weszło z Noachem do pary z każdej cielesnej natury, w której było tchnienie życia.
7:16
A z tych, które weszły, wszedł samiec i samica z każdej cielesnej natury - jak mu polecił Bóg. I WIEKUISTY, Bóg, zamknął za nim.
7:17
Zatem na ziemi był potop przez czterdzieści dni. I wody stały się wielkie oraz podniosły arkę, więc uniosła się wysoko nad ziemię.
7:18
A wody się wzmogły oraz bardzo wezbrały na ziemi; wiec arka pływała po powierzchni wody.
7:19
Zaś wody na ziemi wzmagały się coraz bardziej oraz pokryły wszystkie wysokie góry, co są pod całym niebem.
7:20
Wody wezbrały ponad szczyty na piętnaście łokci, zatem góry zostały zakryte.
7:21
Wyginęła też wszelka cielesna natura, która się poruszała na ziemi - z ptactwa, z bydła, ze zwierząt oraz z wszelkiego roju rojącego się na ziemi; a także wszyscy ludzie.
7:22
Pomarło wszystko, w czyje nozdrza był tchnięty duch życia, ze wszystkiego, co było na lądzie.
7:23
Tak Bóg zgładził na obliczu ziemi cały byt, od człowieka do bydlęcia, płaza i ptaka nieba; te zostały zgładzone z ziemi. A pozostał tylko Noach i to, co było z nim w arce.
7:24
Zaś wody opanowały ziemię na sto pięćdziesiąt dni.
https://www.youtube.com/watch?v=m6z7JMvHiIs Nie uwierzysz w TO! (Ja też nie wiedziałem, dopóki nie sprawdziłem!) *Ja to wiedziałem ale codzienne czynności sprawiły że zapomniałem.
Odpowiedz
Nowa Biblia Gdańska Księga: List do Tytusa 3:1 3:1 Przypominaj im, aby podporządkowywać się urzędom i władzom, być posłusznym oraz gorliwym do każdego szlachetnego uczynku. 3:2 O nikim nie mówić krzywdząco; być niewojowniczymi, należytymi[1], okazującymi wszelką życzliwość względem wszystkich ludzi. Przypisy [1] Także: uczciwymi, zacnymi, łagodnymi. 3:3 Gdyż my także byliśmy kiedyś nierozsądni, niesforni, błądzący[1], służący różnorodnym pożądaniom i uciechom; pędząc życie w złości i zawiści, wrodzy[2], nienawidzący jedni drugich. Przypisy [1] Także: wprowadzeni w błąd, prowadzący na manowce. [2] Także: znienawidzeni, wstrętni, ponurzy, posępni. 3:4 Lecz gdy się zjawiła łagodność oraz życzliwość[1] naszego Zbawiciela - Boga, Przypisy [1] Także: ukochanie ludzi. 3:5 Uratował nas nie z powodu uczynków, które w sprawiedliwości zrobiliśmy, ale z powodu Jego miłosierdzia. Dzięki kąpieli powtórnego narodzenia i odnowie Ducha Świętego, 3:6 Którego wylał na nas obficie poprzez Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela, 3:7 Abyśmy zostali uznani sprawiedliwymi z Jego łaski oraz stali się dziedzicami, w zgodzie z nadzieją życia wiecznego. 3:8 Godne wiary to słowo. Więc względem nich pragnę, abyś upewniał tych, którzy uwierzyli Bogu, by rozmyślali oraz stawali na czele szlachetnych czynów. 3:9 Te rzeczy są piękne oraz przydatne ludziom. Zaś unikaj niedorzecznych dociekań, rodowodów, sporów i walk związanych z Prawem, bo są szkodliwe oraz puste. 3:10 Nie przyjmuj człowieka odszczepieńczego[1] po jednym i drugim napomnieniu, Przypisy [1] Także: buntowniczego. 3:11 Wiedząc, że taki uległ wykrzywieniu i chybia celu[1], będąc zasądzonym przez samego siebie. Przypisy [1] Także: grzeszy, błądzi. 3:12 Kiedy poślę do ciebie Artemasa, albo Tychika, postaraj się do mnie przyjść, do Nikopolis, gdyż tam postanowiłem przezimować. 3:13 Poślij przodem Zenasa, który się zna na Prawie, i Apollosa; żeby im niczego nie brakowało. 3:14 A i nasi niech się uczą stawać na czele szlachetnych uczynków względem niezbędnych spraw, aby nie byli bezowocni. 3:15 Pozdrawiają cię wszyscy, którzy są ze mną. Pozdrów kochających nas w wierze. Łaska z wami wszystkimi. Amen.
Odpowiedz
Wyszukiwanie odpowiedzi..
